เราเป็นตัวประกันของใครในประเทศนี้ อย่างนั้นเหรอ?

เพื่อนๆ รู้สึกเหมือนผมมั้ยว่า ตั้งแต่ปลายเดือนที่ผ่านมา (สิงหาคม 2551) ทำไมบ้านเมืองของเรามันช่างวุ่นวายซะเหลือเกิน

ทำเนียบรัฐบาลก็กลายสภาพไปจากเดิม บางคนบอกว่ากลายเป็นตลาดนัดคลายจตุจักร บางคนก็ว่าเป็นนา เอาไว้เลี้ยงปากท้อง

แล้วทำไม อหิงสา และ/หรือ อารยะขัดขืน จึงหมายถึง การงดเดินรถไฟ การปิดสนามบิน การตัดน้ำตัดไฟ

ทำไมเราจึงไม่สามารถอหิงสาด้วยวิธีการที่ดีกว่านี้ เพื่อไม่ให้ประเทศของเราบอบช้ำ

ส่วนอีกฝ่าย ก็เอื้อนเอ่ยถึงการรักษาระบบระบอบ การมีที่มาจากประชาชน(ผ่านการเลือกตั้ง)

แล้วทำไม ถ้าฝ่ายไหนผิดจริง จึงไม่สามารถ จับ ปรับ หรือ ลงโทษอะไรกันได้ เพราะอะไรหรือ?

ที่แน่ๆ ผมรู้สึกว่า ตอนนี้ คน 2 กลุ่ม กำลังทำให้บ้านเมืองของเราย่ำแย่ลงเรื่อยๆ สิทธิของคนโดยทั่วๆไป กำลังถูกลดทอนลงหรือเปล่า แถมยังถูกกดดันให้เลือกข้างเสียด้วย

บอกตรงๆ เลยว่า ผมไม่ชอบการคิดและการกระทำของคนทั้ง 2 กลุ่ม เพราะมันทำให้ผมเสียสิทธิ ลดทอนโอกาสในการทำมาหากิน แถมยังทำให้รู้สึกเบื่อกับการดูทีวี อ่านหนังสือพิมพ์ ที่มีแต่ข่าวคน 2 กลุ่มที่ทำตัวอย่างไม่น่าสร้างสรรค์ (ถึงแม้จะประกาศกันปาวๆ ว่า ทำเพื่อประเทศชาติ) เพราะถ้าเราทำอะไรก็ตามที่บั่นทอนและรอนสิทธิกันแบบนี้ อย่างน้อยเราคงเบื่อ รำคาญ อย่างมากคือ อยากเตะก้นคนทั้ง 2 ฝั่งจริงๆ

เพราะทำเหมือนกับผมเป็นตัวประกันของพวกคุณทั้ง 2 กลุ่ม สุดท้าย คุณจะเรียกค่าไถ่ได้กันซักเท่าไหร่ เพราะตัวประกันเหล่านี้เริ่มหมดความอดทน และ เซ็งกับปัญหาที่พวกคุณก่อ สุดท้าย คุณอาจจะไม่ได้ค่าไถ่เลยแม้แต่น้อย เพราะตัวประกันเหล่านี้หมดโอกาสที่จะสร้างสรรค์ความเจริญ

จะเอายังไงกันครับ เบื่อจริงๆ